|
|||
| Á stultum virka ég stærri |
 Mannlegt eðli er margslungið. Ég er 1,97 á hæð og grannur. Stundum er ég ragur við að koma mér á framfæri. Ástæða þess að ég skrifa þetta lesendabréf er eftirfarandi: Í sumar fór konan mín frá mér. Ég var við það að brotna niður þar sem ég stóð á nærbol einum klæða í anddyrinu og grét. En þá rifjaðist upp fyrir mér gömul gæla sem móðir mín var vön að söngla fyrir mig þegar ég var barn:Á stultum virka ég stærri og stóru vandamálin smærri. Ég þurrkaði tárin úr hvörmunum og gekk niður í geymslu, þar sem ég geymi dót í kössum. Ég þurrkaði rykið af kassa sem á stóð: „Gamalt barnadót - Steini.“ Síðan fletti ég upp límbandinu með dúkahníf og opnaði kassann. Við mér blöstu ýmis leikföng úr æsku minni: Danskur trésoldáti, Walkman, Símon-segir-leikur, litabækur, tuðra. Og einhvers staðar innan um allar þessar minningar leyndust þær: Gulu stulturnar. Rödd móður minnar ómaði blítt í höfði mér: Á stultum virka ég stærri og stóru vandamálin smærri. Ég fikraði mig varfærnislega upp á stulturnar og hélt traustataki um stultna-böndin. Gamalkunnug kyrrðartilfinning hríslaðist um lærin. Á stultunum fann ég enn til sama öryggisins og ég hafði gert í æsku. Ég gnæfði yfir heiminum! Einmanaleikinn hvarf út í veður og vind. Enginn gæti abbast upp á mig. Ég fann hvernig munnurinn gliðnaði í stóra brosvipru meðan ég horfði út um gluggann á stráin bærast í vindinum. Á stultum virka ég stærri og stóru vandamálin smærri. Á þessari stundu breyttist líf mitt. Síðan í sumar hef ég lifað hamingjusömu lífi og náð þeim markmiðum sem ég hef sett mér. Vart þarf að nefna að stulturnar eru aldrei utan seilingar. Ég er búinn að ná mér í nýja konu og saman eigum við von á litlum yndishnokka næsta haust. Áður starfaði ég sem beykir, en í dag hef ég söðlað um og hafið nýjan feril, sem sameinar í senn starfsreynslu mína sem tunnusmiður og áhuga minn á englum. Þá hef ég loksins riðið á vaðið og sinni nú öðrum tómstundum af kappi, svo sem endurvinnslu og tísku. Í dag get ég með sanni sagt að líf mitt hófst að nýju þegar kona mín fór frá mér. Hefði brottför hennar ekki orðið staðreynd hefðu orð móður minnar aldrei rifjast upp. Og þá kemur að meginkjarna þessa stutta spjall: Öllum er unnt að tileinka sér þessi orð sem gert hafa mig að betri manni. Á stultum virka ég stærri og stóru vandamálin smærri. |
